هشت بهشت زندگی

بهشت را که ندیدیم اما هشت بهشتِ خلاصه شده در یک عمارت، چشمانمان را به غایت نوازش داد

هشت بهشت زندگی

بهشت را که ندیدیم اما هشت بهشتِ خلاصه شده در یک عمارت، چشمانمان را به غایت نوازش داد

عجیبه

عجیبه که بعضی از ما آدم ها تا این اندازه به برداشت های خودمون اطمینان داریم که به خودمون حق میدیم به طرف مقابل برچسب های ناعادلانه بزنیم

یادم نمیاد هیچ وقت توی نوشته هام در مورد خانواده همسر بد نوشته باشم؛ جز دلخوری ساده ای که چند روز قبل پیش اومد و اون هم از طرف اونها نبود بلکه از قضاوت عجولانه من در مورد خواسته شدن یا خواسته نشدن خودم بوده 

یادم نمیاد وقتی از همسر دلخور بودم و اینجا چیزی نوشتم؛ بعدش در صدد توجیه رفتار همسر برومده باشم

من هر چی که اینجا نوشتم دقیقا احساس درونی ام بوده.

تو همه زندگی های زن و شوهری دعوا میشه و بعد از چند ساعت یا یکی دو روز بسته به نوع بحث و اخلاق طرفین دوباره صلح برقرار میشه

و مسلمه که وقتی دعوا کردی به هر دلیلی بیای از دعوا بنویسی و بعد از صحبت کردن و رفع دلخوری به هر نحوی میای از دوست داشتن و احساس خوشت می نویسی

علاقه هیچ زن و شوهری با دعوا از بین نمیره. حتی با دعواهای بدی که به ندرت توی زندگی های عادی پیش میاد. از قدیم گفتند: "زن و شوهر دعوا کنند...."

من همیشه اینجا گفتم و باز هم میگم من با عشق با همسر ازدواج کردم و همیشه هم عاشق اش هستم. حالا اینکه اختلافاتی از نظر بعضی افکار و عقایدمون داریم دلیل نمیشه که چون دعوا کردیم و اینجا مطرح کردم؛ حس کنم وجهه همسر رو خراب کردم و تلاش کنم رفتارش رو توجیه کنم در حالیکه شماها نه من رو میشناسید نه همسر رو و دید خوب یا بد شما نسبت به همسر یا خوشبختی من هیچ تاثیری توی زندگی من نخواهد داشت. همونطور که دید من به زندگی شما چه مثبت چه منفی تاثیری در روال زندگی شماها نخواهد داشت

من برای دلم و آروم کردن ذهنم می نویسم

مثل خیلی های دیگه

 که اگر در این جریان دوستهای فهمیده و ارزشمندی هم پیدا کنیم که چه عالی. مثل دوستای عزیزی که دارم و برای تک تک شون ارزش قائلم. دوستای عزیزی که توی سخت ترین روزهای زندگیم بی چشم داشت با کامنت هاشون کنارم بودند و بهم دلگرمی دادند و من از راه دور دست تک تک شون رو می بوسم و به احترام شون تمام قد می ایستم. دوستهای بی نظیری که از هر طریقی چه اینستا چه واتس آپ چه نظرات برام زمان گذاشتند و بهم امیدواری دادند.


اگر نمی پسندیم نوشته های کسی رو یا سبک زندگیش مطابق سلیقه ما نیست؛ مجبور نیستیم بخونیمش چه برسه به اینکه بعد از یک سری برداشت اشتباه که اصلا منظور نویسنده نبوده بریم بدش رو بگیم و بهش برچسب بزنیم.


واقعا متاسفم

یک روز تعطیل

توی سکوت خونه خودم رو روی تخت رها می کنم و شروع می کنم به نوشتن برای همسر.برای تشکر بابت کمک به رفع موانع ذهنی که این سالها در مورد مسائل مالی توی ذهنم شکل گرفته بود. برای توضیحی که در مورد کلمه "سربار" بهم داد و گفت:"هر چقدرم من فارسی حرف بزنم باز هم کلماتی هست که شاید من جای درست استفاده اش رو ندونم. شاید تحت الفظی در ترکی کاربردش بی ادبانه نباشه و من ندونم توی فارسی توهین آمیز هست و اون لحظه نمیدونستم استفاده از این لفظ صحیح نیست"** و من چقدر ذهنم سبک شد به خاطر شنیدن حرفاش و مسائلی که در ذهنش میگذشت و دقیقا مخالف موانع ذهنی شکل گرفته من در این سالها بود. صدای جیک جیک پرنده ها و هوهوی یا کریم، ملودی این لحظه اتاق است. وصف حال خوبم در این لحظه نگفتنی است. باید دایره واژگانم رو گسترش بدم تا بتونم راحت تر بنویسم. گاهی حس و حال هایی داریم که در قالب واژه های روزمره نمی گنجند. 

  ادامه مطلب ...

مهر تایید

شب از نیمه گذشته‌ آسمان می بارد و ابرها چنان می غرد که گویی چیزی در درونم می لغزد و جابجا می شود. صدای بارش باران مرا می برد به شبهای شمال که گاهی تا صبح می بارید. آسمان برقی میزند و چنان روشن می شود که تصور می کنی کسی از آن بالا در حال نورپردازی برای عکاسی از آدمهای روی زمین است و باران می بارد

  ادامه مطلب ...

خواب گاهی نزدیک ترین رفیق آدمهاست :))

باید یک زمان اساسی برای اصلاح باورهام بزارم. خصوصا برای اصلاح این باور که "با وجود ماهک من زمان کافی برای رسیدگی به کارهام ندارم". دیشب خیلی بد خوابیدم.  نمیدونم از کی شروع شد ولی یادم میاد از وقتی دانشجوی سال اول بود و توی اون خونه بزرگی که اطرافمون پراز دار و درخت بود زندگی می کردیم من با صدای باد میترسیدم و دیشب چنان باد شدیدی می‌وزید که من با وحشت از خواب پریدم. پنجره رو بستم و مثل همه این شش سال به سرو تناور سمت راست حیاط فکر می کردم که نکنه آخرش بشکنه و بیفته روی خونه هامون. به هر ضرب و زوری بود تلاش کردم و خواب برد اما هنوز خوابم عمیق نشده بود که احساس کردم الان همه چیز رو باد با خودش می بره. پا شدم کاوری که روی بند انداخته بودم برداشتم و دوباره دراز کشیدم. ترسیده بودم اما چون نمی خواستم همسر بدخواب بشه؛ سمتش نرفتم. 

 

ادامه مطلب ...