+ یک روزهایی هم هست که هر چقدر مثبت نگر و امیدوار باشی؛ خالی هستی از همه مثبت نگری های نسبت به خودت. دوباره کل عملکرد و افکارت رو از درون می بری زیر سوال اما خوبی اش اینه که می دونی چند روز صبوری کنی باز بر میگردی به حال نرمال و این یک چالش گذراست. هنوز این چالش تمام نشده اما یک وقتایی فقط با یک موسیقی مورد علاقه ات می تونی همه درونت رو زیر و رو کنی. دلیل ش رو نمی دونم اما بین خانم ها خواننده علاقه خاصی به آهنگ های سحر دارم و وقتی آهنگ شاد جدیدی منتشر کنه تا مدتها اون موزیک میشه منبع انرژی صبح های من. مثل الماس که موزیک ثابت این روزهای منِ و این روزها که باز خودم رو بردم زیر سوال همش یک جمله رو به خودم تکرار میکنم: "میشه دلبرونه نگاه کنی منو؟" و ریتم ش باعث میشه لبخند پهنی بیاد رو لبم و توی دل به خودم بگم "اینقدر خودتو لوس نکن"
+ مدتیِ ذهنم درگیر یکی از مسائل مهم زندگی مشترک هستش که من به خاطر آموزه های مسخره فرهنگ مون، آسیب هایی که دیدم و سکوت مادر برای آموزشی در این زمینه به منِ دخترش چنان به مشکل خوردم که بارها تصمیم گرفتم از تلخی این ناآزمودگی بنویسم. باید این تابو رو بشکنم و بنویسم که هم مغزم خالی بشه همه شاید راهی پیدا کنم که ماهک ام رو از این خطر نیاموختن و بد دیدن دور کنم.
+ ورژن جدید کووید انتقال اینقدر سریع هست که یکی از آشناها فقط با عید دیدنی دختر و دامادش توی حیاط خونه اشون مبتلا شدن. هزینه های درمان هم که سر به فلک می کشه. یکی از فامیل های دور رو بردن بیمارستان خصوصی که بعد از سه چهار روز هم فوت کردن؛ اونوقت 200 میلیون هزینه درمان شون بوده. خیلی مراقب خودتون باشید
+ بچگی ها توی سرمون خونده بودن که خانم های خواننده گناه بزرگی می کنند و میرن جهنم و از این چرندیات ولی خدا وکیلی کسی که این همه حال خوب میریزه تو دل هم نوعش تنها جایی که لایقش هست بهشتِ. موسیقی یکی از الهی ترین موهبت های دنیاست که یک وقتهایی هیچ چیزی جز موسیقی توان خوب کردن حالت رو نداره.
+بالاخره یک لیست جدید از آرزوهام نوشتم.
+ باید کتاب کاغذی بولت ژورنال رو بخرم و با هایلایت بیفتم به جونش :)) اما دلم میخواد برم کتابفروشی. خرید آنلاین کتابی نمی خوام دیگه.
+ مغزم پرِ فکرِ و اولویتش ماهکِ
از دیروز می خواستم لیست آرزوهام رو بنویسم برای شروع دوره سپاس گزاری اردیبهشت اما هنوز فرصت نکردم. اولین کاری که قبل از شروع سپاس گزاری باید انجام بدیم همینِ. نوشتن لیستی از آرزوها بصورت دسته بندی شده. مثلا آرزوهای مالی، آرزوی های سلامتی، آرزوهای توسعه فردی و ..... برای نوشتن هر آرزویی نباید اون رو به صورت آرزو یا داشته ای در آینده ثبت کنیم. باید طوری اون آرزو رو بنویسیم؛ گویی همین الان برآورده شده و در راستای نوشتن آرزو ها باید این باور رو هم در خودمون پرورش بدیم که حقیقتا اون آرزو به واقعیت تبدیل خواهد شد. برای مثال : "به راستی که انسانی پر از شور زندگی ام" یا یکی از آرزوهایی که خودم سه سال قبل توی لیست سلامتی نوشته بودم این بود "بالاخره کیست جاخوش کرده روی پام بدون جراحی و در کمال صحت و سلامت از بین رفت"و مهرماه سال قبل همین اتفاق افتاده و سوراخی که در اثر تخلیه اش به وجود اومده بود کم کم داره کامل بسته میشه
در حین نوشتن آرزوها سلامتی رو کنار تک تک آرزوهاتون در نظر بگیرید. چون این بزرگترین دارایی انسان هستش که اگر سلامت نباشیم ولی همه دنیا رو داشته باشیم نمی تونیم از داشته هامون لذت ببریم. از طرفی حین خواستن وسیله ای جدیدتر از وسیله ای که دارید می تونید طوری خواسته اتون رو ثبت کنید که اون وسیله قبلی هم سلامت بمونه. مثلا "در سلامتی کامل یک گوشی s20 سامسونگ با حافظه 128 و رنگ مشکی دارم در حالیکه گوشی قبلی کاملا سالم و قابل استفاده است". یک دوستی آرزوی گوشی جدیدش رو نوشته بود در حالیکه میخواست گوشی قبلیش رو بده به همسرش و گوشی جدید برای خودش باشه اما چون خواسته اش رو با جزییات و در نظر نگرفتن سلامت گوشی فعلیش بود؛ قبل از خریدن گوشی جدید گوشی قبلی اش مشکل اساسی پیدا کرد که دیگه قابل استفاده نبود.
البته حقیقت اینه که باید این اصول رو و این روش رو باور داشته باشید وگرنه هزار بار هم بنویسید و سپاس گزاری کنید اما باور نداشته باشید که از این راه میتونید به خواسته هاتون برسید؛ هیچوقت خواسته هاتون محقق نمی شه.
و نکته دیگه اینکه موقع ثبت آرزوهاتون همه جزییاتی که براتون اهمیت داره رو کامل ثبت کنید. حالا در مورد گوشی رنگش، ظرفیتش، مدلش؛ نه اینکه بگی یک گوشی خوب میخوام. چون خوب بودن گوشی از نظر هر کس معیارهایی متفاوت داره
این لیست حین سپاس گزاری میتونه آپدیت بشه. شاید بعد از مدتی حتی بفهمید بعضی از اونها دیگه آرزوی شما نیستند و نظرتون در موردشون عوض شده باشه
بعد از نوشتن لیست آرزوها و داشتن آرزوی قلبی برای محقق شدنش؛ دوره سپاس گزاری رو مطابق کتاب سپاس گزاری راندا برن انجام بدید
نکته بسیار مهم دیگه در سپاس گزاری اینه که فقط گفتن خدایا شکرت سپاس گزاری محسوب نمیشه. باید از اعماق وجودتون این سپاس رو احساس کنید.
+ مهدیه جان این مهم ترین نکته ای بود که در مورد سپاس گزاری میخواستم بگم. اگر سوالی داشتی باز هم در خدمتم. نمیدونم دیگه چی باید بگم
از اونجایی که قبل از شروع سال جدید تصمیم قاطع گرفته بودم که تغییرات رو شروع کنم؛ بهانه مهمان بودن رو زدم کنار و مصمم شدم توی همون روزهایی که مهمان هستم؛ برای ایجاد عادت جدید اقدام کنم؛ اونم عادتی که در عین سادگی به شدت در مقابلش مقاومت می کردم با اینکه دستهام خیلی خراب شده تو این چند سال و تازه قبل از عید با کسی که آزی گرفت متوجه شدم چقدر سن پوست دستهام رو با بی رعایتی بردم بالا و شروع کردم به ایجاد عادت دستکش دست کردن موقع شستن ظرف بود. عادت بعدی شستن و جمع و جور کردن ظرفهای غذا و آشپزی بلافاصله بعد از غذا خوردن و عادت بعدی حفظ نظم بود. اینکه به محض دیدن نامرتبی چه در وسائل خودمون چه در فضای خونه میزبان اون نامرتبی رو رفع کنم. سعی کنم کارها رو به موقع انجام بدم و اینکه عادت مطالعه کردن سر جای خودش بمونه.
کتاب "عادت های اتمی"
خوب یادمه که سیزده به در سال 97 بود که وسط باغ مهری اینا ایستاده بودم و با مهری حرف میزدم. یک سری مسئله پیش اومده بود که بقیه در مورد اشخاصِ دیگه ای از فامیل حرف میزدن. به مهری گفتم من خوشحالم که دورم چون باعث میشه کمتر از اینجور مسائل مطلع بشم و در نتیجه دورم از غیبت. مهری گفتم: "به نظرم مهم اینه که تو جَوِش باشی اما خودت رو کنترل کنی و غیبت نکنی". ولی من همچنان خوشحال بودم که از اون فضا دورم. تا اینکه کتاب "عادت های اتمی" خوندم؛ کتابی که اوایل اسفند مطالعه کردم و حرف هایی درش بود که توی چند کتاب دیگه ای که در زمینه "تغییر عادت" خونده بودم؛ نبود. مثل این که اغلب انسان های موفق که عادت های خوبی دارند؛ محیط رو طوری فراهم می کنند که نیازی نباشه در مقابل شکل گرفتن یک سری عادت نادرست مقاومت کنند. بلکه محیط رو به شکلی فراهم می کنند که کلا امکان شکل گرفتن عادتها نادرست به حداقل برسه یا اصلا امکان شکل گرفتن ش وجود نداشته باشه. مثالش هم کسایی بود که در جنگ شرکت کرده بودند و معتاد شده بودند اما 90% شون (اگر درست یادم باشه) بعد از برگشت به خونه خیلی راحت از اعتیاد رها شده بودند و دیگه به طرفش هم نرفته بودند چون اون جوی که درش اعتیاد داشتند رو ترک کرده بودند و پا به محیط تازه ای گذاشته بودند. یک نکته مهم دیگه هم گفته بود که من اینجا نمی نویسم و توصیه می کنم خودتون کتاب رو بخونید که تاثیر بیشتری داشته باش. همین تلاش ها بود که باعث شد تو روزایی که مهمان بودم فکر نکنم که داره وقتم تلف میشه و الان از خودِ 1400 ایم راضی ام با وجود این که دو سه روز گذشته حال و حوصله هیچ کاری نداشتم و همین باعث شده ماهک کل خونه رو به فنا بده :)
چقدر من خوشبختم که خونم به خاطر شیطنت ها و بازی های دخترکم بهم می ریزه و من نیرو و توانش رو دارم که باز هم همه چیز رو مرتب کنم
غزلواره:
+ تازگیها متوجه شدم اگر انجام کاری روی ذهنم سنگینی کنه و من در برابر انجامش مقاومت کنم باعث میشه کارایی ام به شدت در کارهای دیگه پایین بیاد. اینطوری شد که با وجود اینکه همسر میگفت تا جایی که من یادمه کل آشپزخونه رو خونه تکونی کردی؛ چون از موقع برگشت شک داشتم کابینت قابلمه ها رو تمیز کردم؛ بعد از چند روز مقاومت بریزم بیرون و الان روبروم پر از قابلمه و ظرفِ که باید برم جمع شون کنم
+ خدایا چقدر خوشحالم که سالم ام و میتونم کار کنم، کتاب بخونم یا حتی تنبلی کنم.
+ خدایا مخلصتم که همسر حالش داره روبراه میشه. چقدر ترسیده بودم.
+ دارم کم کم میخونمتون
+ دست بلاگ اسکای درد نکنه که بی دخالت ما گند میزنه به فونت ها و تنظیمات و بخوای هم تغییر بدی له اون حالت اول بر نمیگرده مگر با تغییر کدها که اونم کلی زمان میبره
تصمیم داشتم امشب زود بخوابم اما درست بعد از تمام شدن برنامه replay فیلمی شروع شد که همون سکانس هاى اولش جذبم کرد و نتونستم ازش بگذرم. اینقدر این فیلم درش زندگی و نشاط و هیجان های قشنگ داشت که الان دلم میخواد روز بود؛ انرژی داشتم و اگرچه بلد نیستم مثل تینیجرهای فیلم برقصم اما یه دل سیر برقصم و شادى کنم.
شب تون نیک و آرام